zondag 14 februari 2010

uit de oude doos

Ik heb nog even twee stukjes die heel lang geleden geschreven heb boven water gehaald.Ik blijf ze megasterk vinden en sommige hebben ze geloof ik al op mijn oude website gelezen.Mijn zus heeft toendertijd de tekeningen erbij gemaakt om de boel een beetje op te leuken.




"Kinderen"


Bent u ook allergie`s ergens voor?voor aardbeien?voor huisstof?voor graspollen?melk misschien?
Ik wel,maar dan niet voor graspollen,aardbeien,huisstof of melk,maar voor kinderen!
Vooral in de onopgevoede versie..
Wat bij mij de symptomen zijn als ik toch in aanraking kom met pokkie`s?Mijn handen gaan jeuken,het zweet breekt me uit,de tranen staan me in de ogen en mijn handen gaan als vanzelf bewegingen maken alsof ik een vaatdoekje stevig aan het uitwringen ben.
Gelukkig hebben mensen er wel begrip voor hoor,nadat ik het een aantal mensen verteld hebben is het een stuk rustiger met visite`s geworden,de deurbel word alleen nog gebruikt door de collectanten en de telefoon rinkelt alleen nog als er meiden van het callcenter weer een of andere krant,tijdschrift,groene stroom of wat dan ook aan de mensen moeten zien te slijten.
Gelukkig zijn er ook nog wel zeldzame ouders hoor,die hun kinderen dus nog wel normen en waarden meegeven,alleen zijn die van een uitstervend ras jammer genoeg.
Nee de kids waar ik allergie`s voor ben die komen met een lekkere plak-lollie al van de achterbank,of nog beter van de hoedeplank afgerolt,want ze vinden het zo leuk om naar de auto`s achter hun te zwaaien.
Afijn,als het dan weer eens zover is dat ik er niet onderuit kom om visite met pokkie`s te ontvangen,doordat ik A:Niet op tijd achter de bank ben gaan liggen of B:omdat ik geen nee durfde te zeggen aan de telefoon toen de vraag gesteld werd of we thuis waren ,nemen we een pilletje extra,slapen een nachtje niet van de zenuwen en doen met een brede glimlach de deur open.Wat dat betreft kan ik altijd nog bij GTST invallen als er iemand ziek is,acteren kan ik als de beste.
Hee hallo,wat leuk dat jullie er zijn,drie hollywood kussen die ergens tussen je wangen en je oorbellen terecht komen.Hang gezellig je jas aan de kapstok hoor je je zelf zeggen,om er even later achteraan te denken: en je kinderen ook.
Eenmaal binnen begint het gedonder al.de luiertas,gaat naast de bank,de kinderen schoppen hun schoentjes uit en de plaklollie wordt in de gordijnen gehangen..Wanneer je naar de keuken loopt om koffie in te schenken heb je als je geluk hebt al een pokkie aan je trui hangen met de vraag :ik lust drinken.Dus hopla,wat aanmaaklimonade in een onbreekbare beker,tot de helft maar gevuld i.v.m knoeien hoor je zo`n kind verontwaardigd zeggen dat ie alleen cola lust en best uit een glas kan drinken.negeren die handel denk je nog enigszins kalm.intussen zet je een kindervideo op in de hoop dat de kinderen braaf met de armpjes over elkaar tv gaan kijken,now forget it,want wie gaat er nou tv kijken als Emilie zo`n megatrampoline in de huiskamer heeft staan?dat die trampoline aan drie kanten leuningen heeft en spierwit is maakt het alleen nog maar spannender.en de ouders?die genieten ervan,kijk eens wat ze lekker aan het spelen zijn durven ze dan ook nog te zeggen.Het zweet loopt intussen van mijn rug en als ik vraag of ze er mee op willen houden,omdat die bank nog veel langer mee moet gaan dan alleen vanmiddag, niet dat ik gehoord wordt,maar dan heb ik het idee dat er nog iemand corrigeerd.
Fase twee is wanneer de koffiepot leeg is er er andere drankjes genuttigd gaan worden,met daarbij natuurlijk de bijbehorende hapjes,een chippie,een blokje kaas en even later nog een bitterballetje of een stokbroodje met een lekkere salade.
Meestal zorg ik ervoor dat ik van te voren zelf goed gegeten heb,ik lust n.l. gaan half afgehapte blokjes kaas die bij nader inzien toch maar terug gelegd worden,of salades waar met een vingertje ingeprikt is om even te kijken hoe zoiets nou voelt,datzelfde vingertje heeft net nog ergens anders ergens anders ingeprikt om dat vervelende snotje weg te vissen.Ook bitterballetjes die gulzig naar binnen gewerkt worden en vervolgens weer net zo vlug uitgespuugd worden nadat ze gloeiend heet op tafel zijn gezet en dus in een opslag laten zien hoe de binnenkant er precies uitziet als je hem in je mond hebt gehad vindt ik niet echt prettig om naar te kijken.
En als je dat allemaal hebt gehad dan komt de klapper van vandaag er wordt een luchtje de huiskamer in gedreven waar ik niet blij mee ben,waar ik de koude rillingen van over mijn rug krijg,waarvan ik zeker weet dat ik er vannacht nachtmerrie`s van krijg,Help……….er heeft er eentje in zijn luier zitten kleien.!!!!!!!!!!!
Vaderlief zit nog aan een sigaretje wat eerst opgerookt moet worden en moeders zit net midden in een verhaal wat ze af wil vertellen,dus de dampende gierput blijft nog lekker even met een warme broek rondhossen in je huiskamer.
En dan komt het hele gebeuren:de luiertas komt tevoorschijn,de pamper wordt klaargelegd,de billendoekjes in zo`n veel te klein doosje waarvan ik zeker weet dat ze eraan tekort komt te ruiken aan de walm die er hangt.en dan wordt zo`n kind op je nieuwe witte bank!!!!!!!gelegd en gaat tadadadatadadaaaaaaaaaa die luier open en kijk je alsof het de gewoonste zaak is vol in die dampende luier.je voelt je maag al omdraaien,je slikt een paar keer,zucht diep en zegt dat je even de was op moet gaan hangen,om vervolgens achter in de bijkeuken een potje te gaan staan janken.
Na je ademhalingoefeningen tegen de hyperventilatie en je paniek weg te werken door tegen jezelf de bemoedigende woorden te spreken dat ze zo naar huis gaan,dat het allemaal goed komt,en we desnoods een nieuwe bank kopen keer je terug naar het front.
Je acteert er nog een uurtje op los,doet alsof je het heel gezellig vindt en wanneer ze weg gaan dank je in stilte onze lieve heer.
Bij de deur hoor je jezelf zeggen,goh leuk dat jullie geweest zijn ,om daar gelijk achteraan te denken,en nog leuker dat jullie weggaan.
Kom maar eens een bakkie terug halen hoor wordt er dan gezegd,ja hoor is goed denk je dan,als ik mijn zonnebril ,wasknijpers en regenpak gevonden heb is het een overweging waard.
Alsof je net terug bent van de tandarts bekruipt je het gelukzaligende gevoel dat je verlost bent van pokkie`s in je huis.Je belt je zus om effe tegen aan te schelden en je frustratie poets je verder weg met een emmer sop die je door je hele huiskamer haalt.
Begrijp me niet verkeerd,ik heb geen hekel aan kinderen,ik heb zelf een puberdochter en hou ook heel veel van mijn kleine nichtjes en neefjes,maar met sommige van die schattige kruimeltjes ben ik geneigd te doen wat ik normaal ook met kruimeltjes doe:
Ik veeg ze van de vloer.!!!
En ach wie weet komt er ooit nog wel naast de puppycursus de peutercursus,tot die tijd blijf ik gewoon achter de bank liggen!




"vrijgezelle sokken"

Ken jij ook het probleem van de vrijgezelle sokken?
Ik Zoekt de was uit,bont bij bont,wit bij wit,donker bij donker,je sokken verdeel je daarbij ook over de gekleurde stapels. Ik let nog extra goed op of er wel een heel paar bij het wasgoed gaat en dat er geen echtparen van elkaar gescheiden worden. Tegen de tijd dat de was droog is en klaar ligt om opgevouwen te worden begint het vrijgezellenfeest.
Ikzelf gooi altijd alle sokken op een hoopje op bed en ga er op mijn gemakkie voor zitten,ik zoek alle echtparen weer bij elkaar,rolletjes van maken en in de kast en dan hou ik dus nog altijd een paar eenlingen over. Die eenlingen gaan in een aparte la in de kast in de hoop dat wanneer alle draaien was klaar zijn ze hun partner weer terug vinden. Nou en heel soms lukt dat maar vaak ook niet.
Zielig eigenlijk toch?
Ze ontmoeten elkaar allemaal op de sokkenfabriek,worden verliefd en vormen een paar voordat ze de winkels in gaan. In de winkel zijn ze de hele dag saampjes totdat ze worden gekocht.
Wanneer ze gedragen worden, worden ze voor het eerst voor een dagje gescheiden van elkaar,vooral in de winter zien ze elkaar vaak pas s avonds laat wanneer ze uit de laarzen of hoge schoenen mogen,sommige hebben geluk en komen bij een eigenaar die sandalen dragen en kunnen ze in elk geval overdag elkaar nog eens toezwaaien.
Afijn,na een dag hard zweten is het goed toeven in de wasmand,kunnen ze lekker knus de nacht doorbrengen.
Meestal is het de volgende dag effe paniek,komen we bij elkaar in de wasmachine of worden we apart gewassen?Mijn sokken worden saampjes gewassen,dus die hoeven zich geen zorgen te maken.
Maar op het moment dat ik ze weer wil samen brengen en knus op wil rollen in de knuffelhouding zijn er dus diverse die hun partner kwijt zijn.
In de aparte vrijgezellen-la wachten ze af of hun partner misschien een draai later uit de wastrommel komt rollen.
Wanneer dit niet gebeurt breekt de paniek uit,waar kan ie gebleven zijn?de zoektocht begint:achter de wasmand?ernaast misschien?misschien verdwaald in een kussensloop?in een dekbedovertrek dan ?op de trap eruit gesprongen op weg naar de wasmachine?
Het zal altijd een vraagteken blijven,want ik vindt er maar zelden eentje terug.
Helaas blijf ik dan dus zitten met een la vol verdrietig vrijgezelle sokken zitten die snakken naar een gezellige relatie om de nachten door te brengen in de wasmand. Ik denk dat ik daarom maar gewoon eens een oproepje ga plaatsen.
Zoiets als:
Vrijgezelle sok,schuldloos gescheiden is op zoek naar een leuke partner.
Ik ben een naadloze katoenen damessok Ik ben 6 weken oud,crème van kleur met boven aan de rand een leuk bloemetjes motief. Ik hou van verre wandelingen lekker onder het bed liggen slingeren, uitslapen,skeelers en sandalen. Ben geen rubberlaars-type. Ik ben in het bezit van een klein rose babykousje.
Ben op zoek naar een stoere mannensok,liefst donker van kleur,mag een sportieve sok zijn maar geen snel zwetend type.
Denk je dat je mij weer gelukkig kunt maken?Schrijf dan onder nummer 00785 naar emilie`s sokkela onder vermelding van vrijgezelle sok.

4 reacties:

*Ellen* zei

whoeeaaa ik heb weer heerlijk gelachen en genoten van je verhalen supersss, en de die tekeningen van je zus, ze kan zo digis gaan maken, en ik herken het probleem van die vrijgezelle sokken zit er nl ook altijd mee

Collie-Collie zei

Hahaha, wat een verhaal en supertekening!! Ik herken dat ongeleide projectiel type kind. Maar eigenlijk vind ik het ook wel sneu voor dat kind, omdat het éigenlijk de schuld van de ouders is, dat die ukken zich niet weten te gedragen. Ik probeer ze daarom altijd een stap voor te zijn en zak geregeld door mijn knieën, met drinken of taart in mijn handen en vertel wat ik mijn kinders altijd vertel. En weet je, ze doen dan ècht hun best. Ik stap op niemands tenen!! Want de ouders der ongeleide projectielen kwebbelen zoveel.... Waarom zouden hun kinders anders ongeleide projectielen zijn!! Dus die merken niet eens dat je probeert de boel in goede banen te leiden. En de keer daarop, wéten de kinders het nog stééds. En bij binnenkomst krijg ik een dikke knuffel (ik zak wel eerst door mijn knieën als het een plakkiedakkie is, anders zit er plakkiejakkie op mijn rok, van mijn gezicht kan ik het iedergeval nog afpoetsen) en neem ik plakkiedakkiefiguur mee naar de keuken voor een poetsbeurt en dan heb ik vaak de volgende keer een schone knuffel!!

En dat verhaal van die zielige alleenstaande sokken, KOSTELIJK!! Ik heb ook altijd een ris van die vrijgezellen, maar waar hun partners toch zijn gebleven??? Ik vind ze geregeld pas terug als hun wederhelft in de prullenbak is beland, grrr.

Groetjes, Collie

Karin zei

Ik had ze al gelezen, maar het is ook leuk om het nog eens terug te lezen... superrrr

Marjanne zei

heerlijk!!! fantastisch, die rot kinderen (o nee mag je niet zeggen) en die vrijgezelle sokken of gescheiden of weduwe sokken ik ken het allemaal!